Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: van noord naar zuid in griekenland
 
van noord naar zuid in griekenland
De grote G (Sax)
op 5 oktober 2009

Deze column is eerder al verschenen in Sax Magazine (www.sax.nu)

Er zijn 3 soorten mensen die bij je aanbellen. De eerste is onschuldig en slechts irritant als je even geen drukte om je heen wilt: onaangekondigd bezoek van vrienden en familie. De tweede zijn de mensen die je iets willen verkopen (lees: geld afhandig maken), maar de derde vormt een echt probleem. Afgelopen week was dan ook ik eindelijk de pisang. Wellicht dat ik door de beleefde manier van bellen dacht dat vrienden mijn zaterdagmiddag kwamen verpesten (tot dat moment was ik druk bezig met achterstallig werk), maar de werkelijkheid bleek veel hardnekkiger. “Hallo jongen, geloof je in een wereld zonder geweld?” Persoonlijk ben ik daar wel voor.

Een wereld zonder geweld is een leuke wereld waarin je als homo met slechts een string in je bilspleet kan rondhuppelen zonder neergeknuppeld te worden door je buurman. Of zou een wereld zonder geweld ook een overbevolkte wereld zijn? “We willen je daar graag bij helpen door je het woord van God te geven.” Woord van God? Een man en een vrouw? Ergens in mijn achterhoofd begon een LED-je te branden. Niet zo’n felle als die je tegenwoordig kan kopen, maar zo’n middeleeuws gloeiende spijkerkop die je pas voelt wanneer hij in je huid brand “God worde waarachtig bevonden, ook al wordt ieder mens een leugenaar bevonden,” dicteert de man voor me uit zijn leer beklede boek. Dat krijg je ervan als je even afgeleidt bent – je denkt 2 seconden na en ze slaan je met kennis om de oren. “Geloof je in God, jongen?” Zou dat ook in het Jehova boek staan? – hoofdstuk 937, paragraaf 36: mensen zonder zichtbare kale plekken op hun hoofd spreek je aan met jongen (mannelijk) of meisje (vrouwelijk). Maar geloof ik nog wel in God? Want is God niet dat ding die ervoor zorgde dat een paar priesters boekjes gingen schrijven waarin ze ook opmerkten dat een man een vrouw hoort lief te hebben en andere verhalen schreven waardoor één wereldcontinent ten onder gaat aan AIDS?

Uiteindelijk kreeg ik een foldertje aangereikt, in kleur weliswaar, maar gedrukt op zulk dun papier dat je er bijna doorheen keek (heel Bijbels) met de boodschap dat ze later wel terugkwamen om mijn reactie te horen. Tot nu toe zijn ze 3 keer langs geweest, maar was ik toevallig niet thuis. En nu loer ik eerst door het bovenraam voordat ik de deur open. Vindt de pakketdienst niet zo leuk, maar ik heb geen God die voor me controleert of het wel veilig is.

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen