Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: van noord naar zuid in griekenland
 
van noord naar zuid in griekenland
Aandacht in mijn oogjes – verleiden (Spaces)
op 30 april 2006

Het is een zondag zoals we die al een tijdje niet gehad hebben. Een beetje zonlicht tussen de naakte takken van de boom naast mijn raam, twee onschuldige duiven die het paar proces voltooien, een paar gesprekken via het internet.

Toen kwam jij.

De zon verbleekt. De hemel gaat open. Wat een dag. Wat een wereld. Houden van doe je op weinig manieren. De ene keer doe je het met je hart, de andere keer met je hersens. Waar je bij de eerste geen kans maakt op ontsnapping, de tweede mogelijkheid is een kans om iemand te strikken. Je kunt een plan bouwen, je hersens kunnen aan het werk – niet verlamd door liefde – ik zal je krijgen. Kom maar in mijn kooi.

Wat ik wil vertellen: het leven loopt en verleiding is het spel.

Elkaar uitdagen, tussen zinnen en bewegingen door lieve dingen zeggen. Iemands aandacht vasthouden, de ander zien lachen. Verleiden is heerlijk. Zowel het verleiden als verleid worden geeft grote voldoening in een prettige, frisse omgeving. Een oud stoffig café is niet de perfecte plaats. Je wilt het goed doen. Je doet je haar net iets langer, poetst je tandvlees tot pulp en je kiest de perfect sluitende kleding. Volledig verzorgd, dat is hoe je het gaat doen.

Maar dan is er het obstakel waar je even niet aan dacht.

Wel gehoord van MSN? Dating sites? Onpersoonlijk contact via tekst en moderne emoticons? Want dat is hoe de moderne verleiding verloopt. Je ziet foto’s van je toekomstige slachtoffer/partner, je praat, stopt al je energie in je schriftelijke aanbiddingen en je fokt jezelf op zodat je het idee hebt dat je op wolken loopt.

De eerste echte ontmoeting.

Totdat je mekaar voor het eerst in de werkelijkheid ontmoet. De spraakstof is op – digitaal klets je langer – de sfeer is weg: grapjes maken in real-time is lastiger dan je denkt. Daar gaat je date. Je kijkt, snuift een keer diep, de geur van je vorige haat-partner trekt in je neus en alles is verloren. Er valt niks meer goed te maken. Drie maanden aan digitaal daten weggegooid. De prullenbak in.

Je geeft het op? Was dit het leven waar je op gehoopt had?

Natuurlijk geef je niet op. Je gaat door tot het einde. Je past je eigen persoonlijkheid zonder mankeren aan naar de weloverwogen, volwassen gesprekspartner die je andere vrienden ook zo kunnen waarderen. Verzorgd en grammaticaal onderbouwd begin je met een rustig verlopend gesprek, niet langer zenuwachtig met je handen bewegend. Volledig in rust. Nog nooit eerder heb je zo’n leuk avond gehad.

Je sluit af met een lichte kus.

Je eerste ontmoeting. Echte vlinders in je buik. Niet langer de digitale vereenvoudigde, maar die onverbeten, agressieve vlinders waardoor je de eerste twee weken beter vrij kunt nemen van je werk. Je nieuwe leven is begonnen. Je staat in de aandacht en je krijgt meer.

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen