Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: van noord naar zuid in griekenland
 
van noord naar zuid in griekenland
Happy days (Sax)
op 5 september 2009

Deze column is eerder al verschenen in Sax Magazine (www.sax.nu)

Ik was jong en er moest een methode zijn om snel geld te verdienen, dat wist ik zeker. Ik, ict-ertje in de dop, had het in de krant gelezen: de snelle klim en de verpletterende val van de internethype. Slimme ondernemers die  domeinnamen reserveerden die bekend werden en er tonnen voor vingen.

Op 3 december 2001, vlak na de introductie van Happy Days met The Naked Chef, plantte ik mijn geldboompje. Maar wat moet je met jamieoliver.nl als niemand Jamie kent? Na twee jaar doorgelinkt te hebben naar mijn eigen website, maar er nooit meer bezoekers door binnenhaalde, besloot ik de website dan maar door te verwijzen naar jamieoliver.com. En zo groeide mijn eigen boompje gedurende 4 jaar over mijn schouders naar die van Jamie.

Op een zonnige lentedag in februari  2006 werd mijn vader gebeld door het PR bedrijf van Jamie. Blijkbaar was Jamie toen, net als ik, nog niet groot genoeg om zijn eigen mensen in te huren, maar ging het – zoals ik ook de domeinnaam op mijn vaders bedrijfsnaam had gereserveerd – via een extern bedrijf. “Bent u op de hoogte van de regelwijziging voor .nl registraties?” Nee, natuurlijk was hij dat niet. Mijn vader, al blij wanneer zijn e-mail goed werkte. “We verzoeken u jamieoliver.nl binnen 14 dagen GRATIS over te dragen. Zo niet, zijn we genoodzaakt een rechtszaak tegen u te starten.” Bleek mijn geldboompje door een nieuwe regelgeving gekapt te zijn: het is niet toegestaan domeinnamen te registreren van personen die landelijk bekend zijn.

Wat doet een zichzelf respecterende ondernemer van 19 jaar oud wanneer hij in de hoek is gedreven? Die stuurt met vol enthousiasme een hartverwarmende aanbidding naar het e-mail adres van Jamie’s PR. Een mailtje gevuld met ‘ik heb de domeinnaam speciaal voor jullie gereserveerd zodat niemand anders er misbruik van maakt’ en een fatsoenlijke overnameprijs, uiteraard. Het antwoord na 1 dag: “de prijs is te hoog, we betalen je maximaal een tientje per jaar voor de afgelopen jaren.”

Twee maanden later en na de belofte dat ik een gesigneerd boek zou ontvangen stopte de correspondentie. En 3 jaar lang heb ik niets van ze gehoord – een gejatte domeinnaam valt niet op als hij netjes doorverwijst…

Nu eindelijk is de domeinnaam overgedragen, mijn kast gevuld met een gesigneerd Engels boek en is mijn factuur originele factuur netjes betaald. Werd ik vorige week gebeld door Jamie’s Nederlandse uitgever: of ik wel onmiddellijk de domeinnaam even aan hun wilde geven. Vist er soms gelukkig toch nog íemand achter mijn net.

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen