Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: geitenfamilie in griekenland
 
geitenfamilie in griekenland
Menopauze (Spaces)
op 14 juli 2006

Zo hoor je weken niks van me. Vervolgens trekt het me naar de heupen, probeer ik swingend alles van me af te gooien. Grijp vervolgens naar m’n toetsenbord, wil het raam uit, ga koken, leer flipperen. Mijn menopauze is voorbij, ik ga er strak tegenaan. Opnieuw. Een hernieuwde kennismaking:

Ondertussen lees je teksten van Étienne versie 4. Tenminste, ik geloof dat we ondertussen bij dit uniek gevormde nummer aangekomen zijn.

De eerste versie, Étienne in zijn jeugdjaren, vertelt het verhaal van een jongen zonder zorgen. Een jongen die een gezond leven heeft, boomhutten bouwt, zichzelf vies maakt in het bos. Een jongen die geniet van de wereld. Naïef als hij is. Deze jongen kon zich weken vermaken met een doos snoeren. Gewoon ze aan elkaar te knopen. Fascinerend.

De tweede versie, een ruwe plaatsvervanger van de eerste is een jongen in de puberteit. Een jongen die zichzelf ontdekt. Kennis maakt met de technieken die onze toekomst zullen bepalen. Computertechnologie. Een jongen die binnen zit, niet al te veel vrienden heeft en verliefd is op zijn eigen computer. Zijn grote vriend.

Op mijn 17de heb ik kennis gemaakt met Étienne 3. Een jongeman die zichzelf op de rand kon zetten en er dan observerend omheen kon lopen. Een jongen die zeer geïnteresseerd is in het leven en alles wat daarna volgt. Zwarte humor, levenloze energie.

Ondertussen ben ik 19. Heb mijn vorige versie achter me gelaten: welkom versie 4, de bevrijding. Ontstaan: een combinatie van 3 versies Étienne, verpakt in een volwassen lichaam dat prima bij hem past. Een jongen met een passie voor het leven, een aangeboren nieuwsgierigheid, energie (positief alswel negatief). Een jongen die zeer toegewijd is aan het digitale geloof. De jongen die HTML, PHP, ASP, Java en CSS droomt. De jongen die veel dingen kan doen, die mensen plezier kan brengen of ze stevig in de put kan mikken.

Ik ben erg gelukkig met mezelf. Ik loop niet naast mijn schoenen, ben gevuld met zelfsarcasme. Mijn leven is redelijk compleet. Heb een prettige vriendengroep die mij begrijpt, mij waardeert en waarmee ik avonden, als het geen jaren zijn, kan vullen.

Toch jammer dat zo’n leven niet eeuwig is.

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen