Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: van noord naar zuid in griekenland
 
van noord naar zuid in griekenland
Waarom stagiaires lui zijn (Sax)
op 5 februari 2009

Deze column is eerder al verschenen in Sax Magazine (www.sax.nu)

Na 5 jaar hard en onafgebroken studeren werd het dan toch tijd voor het lang uitgestelde, maar onvermijdelijke: mijn Stage. Terwijl ik dit typ zit ik alweer voor de tweede week (2×40 = 80 uur!!) in een ouderwets kantoor – de muren behangen met verkleurde posters van vergane glorie – en staar naar mijn beeldscherm, op zoek naar iets nuttigs om te doen.

Vier jaar lang bleef voor mij de stage (opzettelijk, dat geef ik toe) veilig buiten beeld, verstopt naast alle andere beschamende dingen in de zwaargehavende kartonnen doos onder mijn bed. Maar zelfs de slechtste studenten, een groep waartoe ik absoluut niet behoor en waarvan ik hierbij ook afstand neem, worden op een gegeven moment geconfronteerd met het derde studiejaar. Het jaar dat begint met De Stage – het gruwelijke monster dat je alle vrijheid ontneemt totdat je uiteindelijk op je bloedende knietjes naar je stagecoördinator kruipt en hem het Stageverslag aanbiedt.

Zoals iedereen zich kan indenken heb ik dat moment dan ook angstvallig voor me uit geschoven en ben zodoende pas in de tweede helft van het jaar begonnen.

En daar zit ik nu, opgesloten van 8.00 tot vlak voor de avondklok, als een simpele werkslaaf die zijn dagen vult met de dingen die hem opdragen worden, soms stiekem naar buiten kijkend naar de wereld waarin hij ooit gelukkig was.

Jaren en jaren heb ik weinig anders gedaan dan afgeven op stagiaires: slome drollen die niks willen doen maar wel verwachten dat ze fatsoenlijk betaald worden. Je zou ze toch een trap voor hun luie en blubberige (iets wat je steeds vaker ziet) kont geven! Niet één seconde is de gedachte bij me opgekomen dat het misschien niet altijd aan de stagiaire lag, maar dat deze misschien rustte onder het bedrukte gevoel van nutteloosheid, gecreëerd door een tijdsbestek van 8 uur per dag en een werkvulling van 30 minuten (waarin de dagelijkse mailtjes weggewerkt moeten worden en de Baas om zijn kopje koffie schreeuwt).

Waarom mogen stagiaires enkele simpele doelstellingen beschrijven die ze tijdens hun stage willen behalen als ze niet alleen daar aan toe komen, maar eigenlijk ook een algehele reorganisatie zouden kunnen begeleiden? 100 dagen stage is 100 x 8 uur en dat maakt dat je dus 800 uur de tijd hebt om bijvoorbeeld je ruim gedefinieerde doelen te behalen. Vergelijk dit eens met de maximale tijd die je ooit aan een schoolproject hebt besteed en je zal merken dat je tijdens je stageperiode eigenlijk je hele opleiding zou kunnen doen!

Maar ik ben maar een stagiaire, dus geef ik pootjes op commando en haal koffie voor mijn Baas als die me dorstig aankijkt..

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen