Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: van noord naar zuid in griekenland
 
van noord naar zuid in griekenland
Intrigerende kerst (Sax)
op 5 december 2007

Deze column is eerder al verschenen in Sax Magazine (www.sax.nu)

Een fractie van een seconde voordat het glazige gekraak via mijn gehoorsysteem doordringt tot mijn compacte bolletje zaagsel weet ik al dat ik een ongelofelijke fout heb gemaakt. Een kleine seconde later zit ik op de met kleurige glitters bezaaide grond, precies op de plek waar zonet nog mijn trotse doos met afgestofte kerstballen stond. En alsof de doos naast me – mijn voormalige en geplande zitplek – het aanvoelt, zie ik de spleten van de doos bijna omkrullen tot een grote grijns van intens leedvermaak.

Ben je ooit weleens, in de maanden rondom kerst,  in een serieus tuincentrum geweest? Ik wel, en het is net alsof je rondloopt in een klein Disneyland Parijs: een sprookjeswereld waar je voor altijd wilt blijven – als je tenminste niet zou struikelen over de zeurende, jankende en kwijlende kindertjes, gemarteld uitkijkende vaders en prijskaartjes die je portemonnee laten verschrompelen. Gelukkig voor mij hoef ik maar 2 setjes kerstballen te hebben en weet ik, na me langs twee gigantische oer-kerstbomen met miljoenen lampjes te hebben gewurmd, zelfs nog een grote groep kerstkindertjes te ontwijken. Slechts vijftien minuten en 35 euro lichter later sta ik weer buiten.

Het leukste aan kerst vind ik de weken ervoor. Op een goede avond download ik dan een absurde hoeveelheid kerstmuziek (90% bagger en kweel) en zorg ervoor dat iedereen die de hele dag te horen krijgt. Natuurlijk zet ik ook de verwarming twee graadjes hoger – kerstgloed uit de kachel – en brand dagelijks anderhalve doos kaarsen op…  En dan, na drie weken ongestoord genieten, begint de echte kerst: opgeprikt en onnatuurlijk glimlachend met de hele familie in de woonkamer (met de al afgevallen kerstboom in de hoek) met in het midden de salontafel waarop hét stapeltje kerstliederen ligt. Heerlijk ongedwongen en zonder (piepkleine) ergernissen zingen en genieten van de geboorte van Ons Kindeke Jezus – powered by Maria (onze heilige maagd in opleiding) en Josef – in een door varkens uitgelikte kribbe.

Gelukkig hebben we tussen kerst en de Nieuwjaarsdepressie nog één hoogtepunt: de afsluiting van het oude jaar. Of misschien de viering van het nieuwe jaar? Hoe dan ook: om 12 uur sta ik buiten (waarschijnlijk in de stromende regen) te kijken naar vuurwerk dat toch niet van mij is (omdat mijn geld is opgegaan aan kerstballen en een slechte kerstboom), verwerp ik mijn enige goede voornemen en neem mijn eerste slok champagne in het nieuwe jaar. Fijne feestagen!

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen