Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: geitenfamilie in griekenland
 
geitenfamilie in griekenland
Mijn eerste schooldag (Sax)
op 5 juli 2007

Deze column is eerder al verschenen in Sax Magazine (www.sax.nu)

Waar komt die stank toch vandaan? Met trillende neusvleugels kijk ik voorzichtig om me heen in de veel te volle bus totdat m’n gezicht blijft steken in de pens van de gigantische jongen achter me, waar de geur nóg walgelijker is. Gaan er weleens studenten dood in de bus naar school?
10 minuten later trek ik me met mijn laatste krachten naar buiten, blijf nog even tegen de bus geleund staan zodat mijn longen weer beginnen te werken en hijs me dan overeind: mijn eerste schooldag zal en moet een succes worden!

Gelukkig heb ik eerst een introductieweek gehad. Ik ben namelijk geen ezel en dus zag ik de stilstand ditmaal al aankomen: je stapt samen met 4 mensen de draaideur (bij de hoofdingang) binnen, haalt nog één keer adem voordat de deur je opsluit met je tijdelijke collega’s en hun geurtjes en dan gebeurt het… met een doffe klik schiet de deur in de veiligheidsblokkering zodat je opeens naar een glazen muur loopt die je neus, met een beetje pech, in één luttele seconde omtovert tot een overrijpe rode aardbei. Maar dat was me dus vorige week al overkomen… Enfin, na een vernieuwde kennismaking met de EHBO doos ben ik de automatische roltrap op gesteggeld, 3 keer verkeerd gelopen (de Wie-vleugel?) en ontdekte toen wat ik gewoon even nodig had: koffie!

“Dan wordt het 1 euro 80 alstublieft.” Glimlachend leg ik de drie muntjes op de bar, pak de beker en bedank haar. Dat ging toch heel makkelijk. Pas bij de uitgang besef ik me dat er naar mij geschreeuwd wordt: “Hee jij daar (idioot?), je kunt hier alleen met chip betalen!” Met een diepe zucht draai ik me om, zet mijn bekertje weer op de bar en loop verder. Wie neemt er nou op zijn eerste schooldag de pinpas mee?

Uitgedroogd, met rode neus en pijnlijke gewrichten stort ik me uiteindelijk 30 minuten te laat het goede klaslokaal binnen, waar ik enthousiast word ontvangen door 20 chagrijnig uitkijkende medestudenten die in groepjes door het lokaal zijn geslingerd. Dit is het dan, eindelijk: het nieuwe leren!

Toegegeven: mijn eerste schooldag was niet de leukste dag uit mijn leven. Maar toch heeft het wel wat: de vrijheid die je krijgt en de duizenden mensen om je heen die allemaal anders en toch hetzelfde zijn. Dat alles maakt studeren de leukste tijd van je leven. En zit het dan toch even tegen? Dan blijf je toch gewoon een dagje thuis.

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen