Weblog Over mij
Sfeerafbeelding: geitenfamilie in griekenland
 
geitenfamilie in griekenland
Verschillend verliefd (Sax)
op 5 april 2007

Deze column is eerder al verschenen in Sax Magazine (www.sax.nu)

Ieder mens is uniek en dat maakt de wereld zo’n geweldige bal om op te leven. Je kijkt iemand aan en je bent zo dichtbij. Drie mensen en hun verhaal:

Snel duik ik onder water en probeer je bij de benen te grijpen om je eens stevig te vloeren. Maar voordat ik de kans krijg voel ik je stevige handen op mijn heup en kom ik al proestend weer boven. Je drukt je perfecte lichaam dicht tegen me aan waardoor ik je opwinding voel. Ik wacht even maar kan het dan toch niet laten snel even te voelen. Met een stralende glimlach op je prachtige gezichtje kijk je me aan en je kust me snel op mijn mond. Een warme gloed trekt door mijn lendenen en ik druk me steviger tegen je aan.

Chagrijnig sta ik op het station te wachten op mijn trein. Vanuit de verte zie ik de stoptrein richting Oldenzaal aankomen, die ik dus niet moet hebben. Gefrustreerd tik ik met mijn voet tegen de beschadigde frisdrankautomaat. ‘Drink…’ Dat maak ik zelf wel uit. Een krassend geluid en daar staat hij, het kleine boemeltreintje met een overschot aan mensen die naar Oldenzaal gaan. Drie minuten later trekt de machinist aan het fluitje, de deuren sluiten en de trein komt in beweging. Dan zie ik je. Twee prachtige ovalen in een donkerbruin gezicht dat langzaam maar steeds sneller bij me vandaan schuift. Slippend kom ik in beweging, pak met één vloeiende beweging mijn portemonnee, trek er een visitekaartje uit en werp hem met een vloeiende beweging richting het open raam naast je hoofd. Ik mis en je kijkt me nog steeds aan met je grote ogen. Dan verdwijnt de trein om de bocht en verlies ik je uit het oog.

Zachtjes druk je met je gespierde lichaam tegen het mijne en je kijkt me diep in de ogen. Je blik is een beetje wazig. Dan vraag je me waarom het zo moest lopen. Ik pak je lieve hoofdje tussen mijn handen, buig me naar je toe en geef je een lange kus op je voorhoofd. Ik zie dat je het moeilijk hebt en dat doet me pijn. Snel pak ik mijn schone witte zakdoek en veeg het bloed van je zachte ronde lippen. Een paar minuten later is het voorbij. Ik geef je nog één kus en trek dan met een slurpend geluid het vleesmes uit je verstilde hart. Ik zal je missen lieverd.

Het plaatsen van commentaar bij dit artikel is helaas niet (meer) mogelijk
Eerder geschreven artikelen